Επικαιρότητα

Στην κόψη του παθιού και του σοχασμού

Σχόλια από τον Ποιητή 

Γιάννη Σκληβανιώτη

(ένας βαρύς με ολίγη....)

Σύντομη κριτική παρουσίαση του βιβλίου από το λογοτέχνη


Το βιβλίο "Στην κόψη του σπαθιού και του στοχασμού" (αυτοβιογραφικό αφήγημα 450 σελ.) κυκλοφόρησε και διατίθεται στην τιμή των 14.90 €:

Ενημερώστε το βιβλιοπώλη σας ότι το βιβλίο διακινείται μέσω του Εκδοτικού Οίκου "Απόλλων".
Υπάρχουν διαθέσιμα βιβλία στα βιβλιοπωλεία:
Αθήνα: ΓΡΗΓΟΡΗΣ, Σόλωνος 71
Θεσσαλονίκη: ΑΝΙΚΟΥΛΑ (απέναντι από την Καμάρα)
Για την ηλεκτρονική αγορά (on line) η τιμή είναι 8 € (+2.50 € για μεταφορικά)

Για αγορά μέσω πιστωτικής κάρτας (credit card)
κάνετε κλικ

 

Σχόλια

Submitted by aristotle on Sat, 28/01/2012 - 11:19.

κ. Ράπτη

 

Διάβασα το βιβλίο σας και αισθάνθηκα την ανάγκη να σας εκφράσω τις σκέψεις μου.

Με εκπλήξατε, γιατί πίστευα  (λανθασμένα, όπως αποδείχτηκε) ότι ένας καθηγητής της Πληροφορικής είναι προσηλωμένος στο αντικείμενό του και περιχαρακωμένος στα όρια που του επιβάλλει αυτό.

Με ξαφνιάσατε, γιατί ανακάλυψα το λογοτέχνη, δοκιμιογράφο, πολιτικό αναλυτή και φιλόσοφο Αριστοτέλη Ράπτη, που τον χαρακτηρίζει η αφηγηματική πληρότητα και η οξύτητα της σκέψης.

Με συγκινήσατε και αρκετές φορές δάκρυσα. Πολλές φορές ταυτίστηκα μαζί σας και ανακάλεσα στη μνήμη μου δικά μου παιδικά βιώματα, που και αυτά ήταν δύσκολα, όχι τόσο όσο τα δικά σας βέβαια. Μεγάλωσα κι εγώ σ’ έναν όμορο νομό με σας, στο νομό  Άρτας, στους πρόποδες των Τζουμέρκων, σε δύσκολες εποχές.

Με προβληματίσατε με τα δοκιμιακά σας κείμενα, που έγιναν ερεθίσματα για περισσότερη σκέψη και ανάλυση.

Εύχομαι να είστε πάντα γερός και να συνεχίσετε να μας εκπλήσσετε με νέα πονήματα.

 

Γιάννης Καραμπούλας

Μεταπτυχιακή μου φοιτήτρια

Submitted by aristotle on Thu, 05/01/2012 - 16:52.

Αγαπητέ  Δάσκαλε,

θα ήθελα να σας ευχηθώ "Καλή χρονιά" με υγεία και ευτυχία για εσάς και την οικογένειά σας. Πριν από μερικές ώρες τελείωσα την ανάγνωση του βιβλίου σας που με συγκίνησε βαθιά και επιβεβαίωσε μέσα μου το χαρακτηρισμό που σας είχα δώσει εξ' αρχής ως "Δάσκαλος". Θαύμασα τον αγώνα που δώσατε για μάθηση, κυρίως όμως εκτίμησα το σεβασμό και την αστείρευτη αγάπη που δικαίως τρέφετε για τη μητέρα σας. Πριν από δύο χρόνια, έχασα τον πατέρα μου στον οποίο νιώθω ότι χρωστώ πολλά και στον οποίο αφιέρωσα ένα βιβλίο σαν φόρο τιμής αλλά και παρακαταθήκη για τα παιδιά μου. Διαβάζοντας τις σελίδες που αφιερώνετε στη μητέρα σας, ένιωσα πολλά από όσα ένιωθα αντίστοιχα για τους γονείς μου, που σίγουρα και άλλοι άνθρωποι ευαίσθητοι και τρυφεροί αισθάνονται αλλά δεν "τολμούν" να εκφράσουν. Παρόλο που έτσι εκτίθεστε σε κάθε έναν από αυτούς που δεν διστάζουν να βεβηλώσουν αυτά που για εσάς αποτελούν "κατάθεση ψυχής", θα ήθελα να σας πω πως για εμένα το βιβλίο που έγραψα για τον πατέρα μου ήρθε σαν μια λύτρωση για την ψυχική μου ισορροπία, παράδειγμα και παρακαταθήκη για τα εγγόνια του που μαθαίνουν για τις ρίζες τους...Κατά συνέπεια, θαύμασα τη δική σας "κατάθεση ψυχής" και είμαι σίγουρη ότι τόσο η σύζυγός σας όσο και ο γιος σας θα είναι περήφανοι για τον άνθρωπό τους.Επίσης, για τους φοιτητές σας αλλά και για όσους υπηρετούν την εκπαίδευση παιδιών, οι πεποιθήσεις σας για το ρόλο του δασκάλου αλλά και ο σεβασμός που έμπρακτα δείχνετε προς όλους εμάς είναι παραδείγματα προς μίμηση. Τέλος, η προσφορά σας στο μεταπτυχιακό τμήμα του Παιδαγωγικού, άνοιξε ένα νέο δρόμο στα πανεπιστημιακά κατεστημένα. Όσοι έχουμε επαφή με σπουδές στο εξωτερικό, βρήκαμε σε εσάς κάτι που έλειπε από τις ελληνικές πανεπιστημιακές σπουδές αλλά που θεωρείτε αυτονόητο στο εξωτερικό: την κατάρτιση σε συνδυασμό με ανθρώπινες, ζεστές σχέσεις σεβασμού μεταξύ διδάσκοντος και μαθητευομένων.

Συνάδελφος

Submitted by aristotle on Thu, 05/01/2012 - 16:45.

Συγκλονιστικές μαρτυρίες, μοναδική ποιότητα λόγου, λεπτή αίσθηση χιούμορ και έντονα φιλοσοφημένη παιδεία και καλλιέργεια. Μέσα από τις διηγήσεις σου βλέπω ένα μέρος του εαυτού μου.  Περνάς παρήγορα μηνύματα σε χαλεπούς καιρούς. Ο Θεός να σε έχει καλά!

Μεταπτυχιακή μου φοιτήτρια

Submitted by aristotle on Thu, 05/01/2012 - 16:41.

 

Κύριε Ράπτη, έχω ξεκινήσει να διαβάζω το βιβλίο σας και νιώθω ότι δε θέλω να το αφήσω από τα χέρια μου. Με έχετε κατασυγκινήσει, αν και κάποιες ιστορίες μας τις έχετε διηγηθεί. Ο τρόπος όμως που τα γράφετε στοχεύει κατευθείαν στην ψυχή.
Επειδή όμως θεωρώ ότι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια δε θέλω να σας πω προς το παρόν τίποτε άλλο, μόλις το τελειώσω όμως θα ξανασχολιάσω.
Διαβάζοντας,  μια εσωτερική δύναμη με έσπρωξε να σας πω αυθόρμητα πώς το βιβλίο σας θα πρέπει να το διαβάσουν όσο γίνεται περισσότεροι αναγνώστες, ειδικά στις μέρες που διανύουμε, διότι αποτελεί μάθημα ζωής.
Σας ευχαριστώ που μου δώσατε τη δυνατότητα να γνωρίσω εσάς και την κ. Σούλα, η οποία έχει συμβάλλει πολύ σε αυτό το αριστούργημά σας.
Να΄είστε πάντα καλά και να παίρνουμε μαθήματα από εσάς.

Αγαθοκλής Αζέλης

Submitted by aristotle on Thu, 29/12/2011 - 14:56.
Αξιότιμε κύριε Ράπτη,
 
καλή σας μέρα! Ήθελα να δημιουργήσω στον εαυτό μου την υπομονή να ολοκληρώσει την ανάγνωση του βαθυστόχαστου, συναρπαστικού και ανθρώπινου βιβλίου σας, πριν σας γράψω, όμως δεν το κατόρθωσα. Έφτασα τα χαράματα στη σελίδα 370 κι αποκοιμήθηκα με αυτό στο χέρι. Ευγνωμονώ τον φίλο μου κ. Γιώργο Κόκκινο, καθηγητή στο Παιδαγωγικό της Ρόδου, ο οποίος μου το χάρισε κάνοντας μια πολύ θετική αναφορά στο πρόσωπό σας, προσδοκώντας δε να βρω στο βιβλίο σας στοιχεία των δικών μου βιωμάτων και αναζητήσεων.
Δεν θα ήθελα να σας κουράσω. Θα ήθελα να σας εκφράσω ως αναγνώστης την ευγνωμοσύνη μου που αναλάβατε την τόσο δύσκολη διαδρομή της ανασκαφής του προσωπικού σας παρελθόντος, το οποίο, αποφεύγοντας να ακροβατήσετε ανάμεσα σε μελοδραματισμούς, κατορθώσατε να το αναγάγεται σε αρχετυπική γραφή για τους ανθρώπους της γενιάς σας, αλλά και για ανθρώπους της δικής μου γενιάς, οι οποίοι τηρουμένων των αναλογιών βεβαίως, έκαναν ανάλογες εμπειρίες. Το βιβλίο σας με συγκλόνισε με την αμεσότητα, τη λιτότητα, τη διεισδυτικότητα, την ευαισθησία και την ενσυναίσθηση, η οποία υπερβαίνοντας τα διάσπαρτα στερεότυπα οδηγεί στη δόμηση μιας διαφορετικής προσέγγισης της πραγματικότητας, των ανθρώπων, του βιώματος. Επίσης θα ήθελα να σας πω, πόση ανταπόκριση βρήκαν μέσα μου όσα θίγετε για την κατάσταση στην Πανεπιστημιακή κοινότητα και βεβαίως για την ταλαιπωρημένη δημόσια εκπαίδευσή μας, την οποία κι εγώ διακονώ.