Αρχική σελίδα

Συμμετοχική Δημοκρατία.
Όλοι γνωρίζουμε ότι το ιδεώδες της Δημοκρα­τίας, που γεννήθηκε και εφαρμόστηκε στην αρ­χαία Αθήνα, έχει εξελιχθεί στο πέρασμα της ιστο­ρίας και αλλάζει συνεχώς νόημα. Σήμερα είναι μια ομπρέλα, κάτω από την οποία χωρούν πολλές παρα­τάξεις και πολιτικές αποχρώσεις, ανάλογα με τη διαφο­ρετική οπτική και την έμφαση της καθε­μιάς. Αλλά και η δημο­κρατία, όπως εφαρμόζεται στις μέρες μας.........

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Δεκέμβριος 2008:
Μόνη μας ελπίδα μια πολιτιστική επανάσταση των νέων γενεών, που θα καταφέρουν να αμφισβητήσουν ακόμη και τις ίδιες τους τις νοοτροπίες και πρακτικές σπάζοντας το φαύλο κύκλο που τους κληρονομήσαμε, έτοιμες όχι μόνο να καταλάβουν την εξουσία, αλλά να τη διαχειριστούν με διαφορετικό τρόπο, με περισσότερη υπευθυνότητα και λιγότερο βόλεμα, με κατανόηση και σεβασμό στις θέσεις και ανάγκες του "Άλλου", με περισσότερο διαλεκτικές νοοτροπίες και πρακτικές, που συχνά προϋποθέτουν στοχασμό, ουσιαστικό και πολιτισμένο διάλογο με προσωπικές θυσίες και αλληλεγγύη, κάτι που ίσως είναι το πιο δύσκολο, το πιο επαναστατικό επίτευγμα που μπορεί κανείς να περιμένει από το πέρασμα της μίας γενιάς στην άλλη. ……….

Πολιτικά κόματα και νεολαία:
Βρισκόμαστε μπροστά σε πρωτόγνωρες καταστάσεις και οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτεςμας δεν μας δείχνουν ότι διαθέτουν την απαιτούμενη γνώση και φαντασία, την κατάλληλη οργανωτική δύναμη και τις οικονομικο-πολιτικές δεξιότητες με τις οποίες θα καταφέρουν και την κρίση να διαχειριστούν και την κοινωνία μας να βοηθήσουν ώστε να αλλάξει νοοτροπίες, καταναλωτικές συνήθειες και συλλογικές συμπεριφορές μέσα από διαδικασίες έμπρακτης «πολιτιστικής επανάστασης» στο πλαίσιο μιας καλοσχεδιασμένης προσπάθειας μετασχηματισμού όλων των θεσμικών πεδίων που τις διαμορφώνουν: της εκπαίδευσης, της οικογένειας, των ΜΜΕ, των οικονομικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών φορέων. ……….

Φεουδαρχικά Πανεπιστήμια:
Η δωρεάν παιδεία και ο δημόσιος χαρακτήρας του πανεπιστημίου είναι δυο σύγχρονοι μύθοι που αποπροσανατολίζουν όλους μας από τους πραγματικούς αγώνες και από τους κίνδυνους που μας περιβάλλουν. Περισσότερα..

 Σχολική εκπαίδευση:
Όπως στην παραγωγή, έτσι και στην Εκπαίδευση η επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο υποτιμήθηκε από όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις και περιορίστηκε σε υλικά και τεχνικά θέματα, στα ζητήματα αξιολόγησης, της δομής των σχολικών βιβλίων, των εισαγωγικών εξετάσεων στις ανώτερες βαθμίδες κτλ, σαν να ήταν αυτά αρκετά από μόνα τους να αναβαθμίσουν τη μαθησιακή διαδικασία

Σχόλια άλλων