Ο καθένας - κι όχι απαραίτητα εκπαιδευτικός - θα μπορούσε εύκολα να καταλήξει σε παρόμοια συμπεράσματα.

Αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο τελικά να αντιμετωπίσει κάποιος με επιχειρήματα τέτοιου είδους "δράσεις", όπως η παροχή 120.000 φορητών. Κι αυτό γιατί πρόκειται για μια συνειδητή πράξη της πολιτείας που δεν στοχεύει στη βελτίωση της εκπαίδευσης αλλά την έχει ως "όχημα".

Το ζήτημα είναι πως έτσι ή αλλιώς σε λίγους μήνες 120.000 μαθητές [και οι καθηγητές τους] θα βρεθούν με ένα μηχάνημα στα χέρια που θα τους δίνει ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Ποτέ άλλοτε δεν βρεθήκαμε μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση [εννοώ τόσο μαζικά, γιατί από αυθαιρεσίες...]. Από τη μια οι μαθητές, που θα ξέρουν βέβαια πώς θα αξιοποιήσουν αυτή τη δυνατότητα ή έστω πολύ γρήγορα θα βρουν τα κατατόπια. Οι γονείς, οι περισσότεροι μες στην άγνοια για τους πιθανούς κινδύνους, ευχαριστημένοι μάλλον που το παιδί θα έχει "κομπιουτερ" ...

Από την άλλη οι εκπαιδευτικοί που θα πρέπει κάτι να κάνουν. Αλήθεια τι;

Για άλλη μια φορά η μέθοδος "saloon" σε εφαρμογή. Η πολιτεία "πυροβολεί" και οι εκπαιδευτικοί θέλοντας και μη χορεύουν.

Κύριε Αριστοτέλη, έχετε βέβαια θέσει τα ζητήματα στην πραγματική τους διάσταση αλλά μάλλον δεν υπάρχουν πρόθυμα αυτιά και μάτια...

Γιάννης Σαλονικίδης
http://salnk.eduportal.gr