Reply to comment

Μεταπτυχιακή μου φοιτήτρια

Αγαπητέ  Δάσκαλε,

θα ήθελα να σας ευχηθώ "Καλή χρονιά" με υγεία και ευτυχία για εσάς και την οικογένειά σας. Πριν από μερικές ώρες τελείωσα την ανάγνωση του βιβλίου σας που με συγκίνησε βαθιά και επιβεβαίωσε μέσα μου το χαρακτηρισμό που σας είχα δώσει εξ' αρχής ως "Δάσκαλος". Θαύμασα τον αγώνα που δώσατε για μάθηση, κυρίως όμως εκτίμησα το σεβασμό και την αστείρευτη αγάπη που δικαίως τρέφετε για τη μητέρα σας. Πριν από δύο χρόνια, έχασα τον πατέρα μου στον οποίο νιώθω ότι χρωστώ πολλά και στον οποίο αφιέρωσα ένα βιβλίο σαν φόρο τιμής αλλά και παρακαταθήκη για τα παιδιά μου. Διαβάζοντας τις σελίδες που αφιερώνετε στη μητέρα σας, ένιωσα πολλά από όσα ένιωθα αντίστοιχα για τους γονείς μου, που σίγουρα και άλλοι άνθρωποι ευαίσθητοι και τρυφεροί αισθάνονται αλλά δεν "τολμούν" να εκφράσουν. Παρόλο που έτσι εκτίθεστε σε κάθε έναν από αυτούς που δεν διστάζουν να βεβηλώσουν αυτά που για εσάς αποτελούν "κατάθεση ψυχής", θα ήθελα να σας πω πως για εμένα το βιβλίο που έγραψα για τον πατέρα μου ήρθε σαν μια λύτρωση για την ψυχική μου ισορροπία, παράδειγμα και παρακαταθήκη για τα εγγόνια του που μαθαίνουν για τις ρίζες τους...Κατά συνέπεια, θαύμασα τη δική σας "κατάθεση ψυχής" και είμαι σίγουρη ότι τόσο η σύζυγός σας όσο και ο γιος σας θα είναι περήφανοι για τον άνθρωπό τους.Επίσης, για τους φοιτητές σας αλλά και για όσους υπηρετούν την εκπαίδευση παιδιών, οι πεποιθήσεις σας για το ρόλο του δασκάλου αλλά και ο σεβασμός που έμπρακτα δείχνετε προς όλους εμάς είναι παραδείγματα προς μίμηση. Τέλος, η προσφορά σας στο μεταπτυχιακό τμήμα του Παιδαγωγικού, άνοιξε ένα νέο δρόμο στα πανεπιστημιακά κατεστημένα. Όσοι έχουμε επαφή με σπουδές στο εξωτερικό, βρήκαμε σε εσάς κάτι που έλειπε από τις ελληνικές πανεπιστημιακές σπουδές αλλά που θεωρείτε αυτονόητο στο εξωτερικό: την κατάρτιση σε συνδυασμό με ανθρώπινες, ζεστές σχέσεις σεβασμού μεταξύ διδάσκοντος και μαθητευομένων.

Reply