Μάνα μου και Παναγιά κρυφή παρηγοριά
Μάνα μου και Παναγιά

|
Eίμαι χαμένος μες στο πλήθος, στης πολιτείας τους καπνούς Όταν πονάω, τραγουδάω , αχ Παναγιά μου, με ακούς; Ήσουνα μάνα κι αδερφή μου, καθάριο φως, γλυκό ψωμί Θεμέλιο της ύπαρξής μου, ήλιος , φεγγάρι και βροχή.
Μάνα μου και Παναγιά μου, Ακριβή παρηγοριά μου.
Εσύ μου έμαθες το χρόνο, τον άχρονο να μη μετρώ Εσύ μου έμαθες τον πόνο, τον άδικο να ξεπερνώ. Αρχόντισσα χιλίων χρόνων, "αθάνατος" κοντά σου εγώ Παναγιά Σταγιαδιώτισά μου, στον κόσμο τούτο το θνητό..
Μάνα μου και Παναγιά μου, Ακριβή παρηγοριά μου.
Πεθύμησα βοσκού φλογέρα, της πρώτης νιότης τη χαρά Για μια φορά να ξαναζήσω, κάνε το θαύμα Παναγιά. Κοντά σου θέλω να γυρίσω, μες στη ζεστή σου αγκαλιά Να νιώσω ένα άγγιγμά σου κι ας είναι για στερνή φορά.
Μάνα μου και Παναγιά μου, Ακριβή παρηγοριά μου.
|
|
|
Θανάσης Παπαευθυμίου |
Εμπνευσμένο από το αυτοβιογραφικό αφήγημα |
